= Kingdom Society - The School of Humor Blog!! : บล๊อกนี้ อยู่ภายใต้การควบคุมของ โอมจัง =

Blood Scent เป็นฟิคคู่ของ Kingdom Society ซึ่งจะคู่กันเป็นตอนๆ ซึ่งที่เอามาให้ต้องอ่านตอนที่ I จบหมดก่อน แล้วเจ้าตัวนี้จะช่วยเสริมให้เพื่อเพิ่มความเข้าใจ ซึ่ง... อ่า *พลิกสคริปต์* อ้อ~  และบลัดเซนส์บางตอนจะเข้มข้นกว่าเนื่อเรื่องจริงๆ ด้วย เช่น เนื้อเรื่องหลักอาจจะโรแมนติก แต่...เบื้องหลังด้วยบลัดเซนส์ จะเป็นกุโระ+ต่อสู้ ซึ่ง...ตูไม่มีอะไรจะอธิบายแล้ว~ = ="

(บลัดเซนส์ เนื้อเรื่องส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับตัวละครที่มีบลัดโซลมากกว่าเนื้อเรื่องหลักซึ่งเนื้อเรื่องหลักๆ จะเกี่ยวกับกลุ่มโอมมากกว่า) 

Kingdom Society Chapta' II - IV [II Finale]

เปรี้ยง!! อิชิดะยิงธนูใส่แลนซ์เป็นครั้งที่ 3 แล้ว  แลนซ์ปัดลูกธนูนั่นอย่างง่ายดายแล้วตรงเข้าเล่นงานอิชิดะทันที--

เคร้ง!!

"คู่มือของแกคือชั้นต่างหาก!!" อาเมะที่ยกคฑาขึ้นมากันระหว่างอิชิดะกับแลนซ์ไว้ตะโกนแล้วออกแรงใส่คฑาของเธอ แลนซ์ยิ้มเหยาะ

"เธอจะถอยดีๆ หรือจะถอยด้วยน้ำตา?" เขาเริ่มออกแรงด้วยเช่นกัน อาเมะพยายามยั้งเขาไว้ เท้าของเธอค่อยๆ ถอยครูดไปจนอาเมะทนไปถึงขีดสุดแล้ว...

ผลั๊วะ!!

"อาเมะ!!" ชิเงรุวิ่งไปรับตัวเธอไว้ในขณะเดียวกันที่เซกินะพุ่งขึ้นมาทันที!!

"ลูกถีบ... ไรเดอร์อัลทิเมตซุปเปอร์สกายทันเดอร์ลัคกี้คิ้ก!!" เซกินะถีบแนซ์ด้วยฟามเร็วโคตรจะเร็ว ผลั๊วะ!! ฮอลโลว์นามว่าแลนซ์กระเด็นไปติดกำแพงทันที เซกินะจบท่าด้วยกระโดดลงอย่างสวยสดโคตรจะงามด้วยซัมเมอร์เซลล์ เอ้ย! ซัมเมอร์ซอลล์ 1 ที

"แก๊~" แลนซ์ที่กระเด็นไปติดผนังค่อยๆ ลุกขึ้นมาแล้วอ้าปาก... "ซี...

โร่ววววววววววววว!!"

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมม!!

ฟู่ว...ว...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

!!!!!

"ก--แก๊!?" แลนซ์ตกใจ โล่สามเหลี่ยมที่กั้นเขากับกลุ่มพรรคพวกเซกินะค่อยๆ จางลง โอริฮิเมะที่ตั้งท่าร่ายมนตร์ไว้ค่อยๆ ลืมตาขึ้น แลนซ์พุ่งมาอย่างรวดเร็ว!!?

เคร้ง-- ฉัวะ เฉื้อะ

"อึก..." ผ้าคลุมที่ขาดสะบั้นค่อยๆ ซึมซาบเลือดของแลนซ์ไป ร่างของแลนซ์ค่อยๆ จางลง ผู้ที่มาขีดเส้นความตายให้แก่แลนซ์คนนั้นคือ...

"ร-รุ่นพี่เจอราร์ด?" อาเมะที่หลับตาปี๋ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ใช่จริงๆด้วย... ผมสีดำที่ปัดไปอีกข้าง หน้าที่ซีดจนตัดกับตาสีแดง(ที่ขอบตายังเข้มกว่าแอลอีก = =") ... ลักษณะแบบนี้ ก็มีแค่คนเดียวในโรงเรียนนี่แหละ

"วันนี้รุ่นพี่ก็ยังดูสง่าในผ้าคลุมแนวแวมไพร์เหมือนเดิมนะเนี่ย" โอมที่ยันคีย์เบลดขึ้นมาค่อยๆ คลานเข้ามาในห้อง เลือดที่เซกินะเห็น... บาดแผลก็หายไปจนเซกินะยังอดทำหน้าตกใจไม่หาย ไฮ-โพชั่นมีฤทธิ์มากขนาดนั้นเชียวเรอะ?

"ต้องขอบใจอิชิดะ-คุงที่ดีไซน์ชุด(โคตรจะ)แนวๆให้พี่นี่แหละ" เจอราร์ดจับผ้าคลุมแล้วมองไปที่อิชิดะ อิชิดะเบนสายตาไปทางอื่นราวกับว่า 'เฮ้ย ชั้นไม่เกี่ยวนา'

"นี่..." แลนซ์กวักมือ ตอนนี้ร่างฮอลโลว์และออร่าฮิคิโคโมริที่ปกคลุมร่างเขาจางหายไปแล้ว เจอราร์ดขยิบเข้าไปใกล้ๆ แล้วถามเขา

"นายมีอะไรต้องการจะสะสางก่อนไปรึเปล่า" เขาลูบหัวแลนซ์ ตอนนี้ร่างที่แท้จริงของแลนซ์ได้ปรากฏออกมาแล้ว ผมที่แดงเพลิง... และตั้ง แววตาสีเทาๆ และชุดก่อนตายของเขาที่เป็นผ้าคลุมยาวสีดำ โอมสังเกตเห็นว่า... เขามีรูปๆ หนึ่งเหน็บอยู่ที่เอวเขาด้วย

"ชั้น.... อยากพบกับน้องชายของชั้นอีกครั้ง" แลนซ์หยิบรูปที่เหน็บอยู่ที่เอวของเขามาให้ดู โอมเดาถูกจริงๆ ด้วย เธอรู้สึกว่าหน้าคุ้นๆมาก แต่... เธอลืมไปแล้วว่าเขาเป็นใคร (กำ)

"เขาชื่อซิล...เวอร์..." ร่างแลนซ์ค่อยๆ จางหายไปเกือบหมดแล้ว เขาทิ้งรูปนั้นลงพื้นแล้วหยิบเอาบอลเล็กๆ ที่ดูเหมือนมีมังกรอยู่ข้างในมาให้เจอราร์ด เจอราร์ดรับไว้แล้วส่งให้โอม

"ช่วย...เอาให้เขา...ด้วยนะ...บอกว่า... มาจากพี่ชาย--"

"เฮ้ย!?" เจอราร์ดคว้ามือเขาไว้ แต่...ร่างของแลนซ์ได้หายไปหมดแล้ว เหลือไว้เพียงแต่...

Fragments of the Spirits...........

----------------------------------------------------------------------

Blood Scent I - ชะตาของผู้ที่กุมพลัง

"บันทึกนั้น" เจอราร์ดที่นั่งอยู่บนหอนาฬิกา(พร้อมไอติม Sea-Salt) พูดกับเด็กสาวโกธิคที่นั่งอยู่บนหอข้างเขา เธอเลียมืออย่างมีความสุข เจอราร์ดหันไปมองหน้าเธอแล้วเบนสายตาหนี(หลังจากที่มองหน้าได้ประมาณ 2 วิ)

"หื้มมมม?~" เด็กสาวคนนั้นหันหน้ามา เจอราร์ด(ที่หน้าซีดๆอยู่กลับเริ่มชมพูซะง้าน)กัดไอติม เธอยิ้มแสยะ

"อ้อออ~ ก็ให้อิชิดะ อุริวไปแล้ว~" เธอล้มตัวลงนอน เจอราร์ดยังคง(พยายาม)มองหน้าเธอ

"หวังว่าถ้าเขาจะถอดปริศนาออกมาได้... เกี่ยวกับชะตาของเขา และบลัดเทอร์ส" เจอราร์ดกัดไอติมไปคำโตแล้วเขวี้ยงไม้ทิ้งขั้นฟ้า ไม้นั้นค่อยๆ ลอยไปตรงดิ่งไปยังจันทรา

"ถ้าเขาสามารถจะควบคุมพลังได้เหมือนชั้น... ชั้นไม่อยากให้ใครเป็นแบบเธอนะ เฮเลน่า..." เจอราร์ดมองพระจันทร์ด้วยสายตาที่เศร้า เฮเลน่ายิ้มแสยะแล้วดิ่งลงหอไป เจอราร์ดดิ่งตามลงไป...

บลัดโซล ชะตาของผู้ที่ได้สัมผัสมัน จะได้รับพลังที่ยิ่งใหญ่ที่จะสัมผัสกับโลหิตได้ลึกที่สุด แต่หากควบคุมไม่ได้ นั้นก็หมายถึงชีวิตของตนที่จะสูญเสียไป เมื่อสูญเสียไปแล้ว... ผู้ที่มีบลัดโซล จะไม่ได้ขึ้นสวรรค์หรือลงนรกเลย แต่หากจะสลายไป และแล้วผู้ที่มีบลัดโซล ก็จะคืนกลับเป็นมนุษย์อีกครั้ง... หากแต่จะไม่สามารถมีพลังอะไรได้อีก

-omegaeons